W dniu 21 stycznia 2025 r. odbyło się szóste spotkanie w ramach „Forum Deinstytucjonalizacji: uspołecznienie, upodmiotowienie, personalizacja” poświęcone było mieszkalnictwu wspomaganemu jako wsparciu usługowemu. Spotkanie zorganizowano z inicjatywy Rady ds. Społecznych Narodowej Rady Rozwoju. 

W ramach wydarzenia odbyły się trzy panele oraz towarzyszące im dyskusje plenarne na temat:
  • nowych form usługowego wsparcia mieszkaniowego,
  • mieszkań wspomaganych a adresatów wsparcia,
  • nowych rozwiązań legislacyjnych.
Drugi panel, w którym wziął udział przedstawiciel i członek Stowarzyszenia Integracja -  dr Mateusz Glinowiecki moderował dr hab. Marek Rymsza, Doradca Prezydenta RP, Przewodniczący Rady ds. Społecznych. W dyskusji odnoszono się do „Strategii rozwoju usług społecznych” jako kluczowego dokumentu rządowego w tym obszarze. Skupiono się na istocie personalizacji udzielanego wsparcia, tak, by mieszkalnictwo wspomagane mogło systemowo stać się skuteczną środowiskową formą wsparcia. Rozmawiano o konkretnych usługach społecznych, które należy powiązać z mieszkalnictwem wspomaganym. Dr Mateusz Glinowiecki w swoim wystąpieniu opowiedział o specyfice mieszkań treningowych dla osób w kryzysach psychicznych, wskazując, że są pozwalają one zamienić mury instytucji na wsparcie świadczonego w środowisku, w znacznie przyjaźniejszych warunkach, pomagając osiągnąć niezależność życiową i powrót do pełnienia ról społecznych. Podkreślił znaczenie personalizacji form wsparcia jakie jest udzielane w mieszkaniach treningowych. Wskazał, że niezwykle istotna jest współpraca z systemem pomocy społecznej nie tylko dlatego, że OPS-y są obecnie nieodłącznym elementem rekrutowania i formalnego kierowania osób do mieszkań treningowych, ale również dlatego, że beneficjenci mieszkań treningowych często znajdują się w trudnej sytuacji życiowej. Odniósł się również do roli doradztwa zawodowego - większość mieszkańców na wejściu do projektu jest osobami bezrobotnymi, a w wielu przypadkach brakuje im jakichkolwiek doświadczeń zawodowych. Praca, choćby w niepełnym wymiarze czy świadczona w ramach pracy chronionej jest kluczem do samodzielności i niezależności życiowej. Poddał pod dyskusję problem braku formy przejściowej pomiędzy opuszczeniem mieszkania treningowego a uzyskaniem pełnej niezależności życiowej. Taką do niedawna w Warszawie pełniły tzw. mieszkania przejściowe, na które jednak skończyło się finansowanie. Zaapelował o znalezienie systemowego rozwiązania, tak aby beneficjent kończąc swój pobyt w mieszkaniu treningowym nie miał poczucia, że od następnego dnia będzie pozostawiony sam sobie, a całość szeroko do tej pory płynącego do niego wsparcia - nagle i bezpowrotnie się urwie. Na koniec wskazał, że mieszkania treningowe są nierozłącznym elementem modelu środowiskowego, do którego cały czas dążymy i nie da się bez nich osiągnąć tego celu.  Podkreślił jak ważna jest współpraca między podmiotami odpowiadającymi za powstawanie mieszkań treningowych z podmiotami je organizującymi oraz to, by powstawały nie tylko w dużych aglomeracjach, ale również w mniejszych miejscowościach, gdzie potrzeby są równie duże, a znacznie skromniejsza jest za to oferta wsparcia.
 
Szczegółowe informacje na temat Forum: